*-> Jsc <-* 的个人资料ตูดนิ่ม Sp@Ce$ <-> สเป๊ด...照片日志列表更多 工具 帮助

pimtara Sitthipong

职业
兴趣
Sriyanusorn School Judo Member

ตูดนิ่ม Sp@Ce$ <-> สเป๊ดของนายสุดหล่อ หน้าม่อแมน

" ถ้าแกได้เปิดตัวเองนะเว้ย และคนอื่นรู้จักตัวแกจิงๆนะ เค้าต้องชอบแกแน่ๆ"

*******************************
Love Will Show U EveryThing
*******************************
 

 

บางสิ่งที่ต้องหยุด เมื่อถึงเวลา

ครับ...
ผมรู้สึกว่า ท้อใจ เสียใจ เศร้าใจ และอีกมากมาย
กับการที่ต้องบอกลาจาก การแข่งขันยูโดจริงๆซะที
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมได้ไปแข่งขันคัดเลือกตัวแทนภาค 1 เพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน กีฬาแห่งชาติ ที่พิษณุโลก
ไปรอบนี้ น้ำหนักไม่ต้องลดครับ คุมอย่างเดียว ซ้อมก็ไม่ได้ซ้อม คุมซ้อมอย่างเดียว
จริงๆเวลาที่จะไปวิ่งออกกำลังเอาแรงมันก็มี แต่ผมไม่ไหว เพลียทั้งวัน เลยไม่ค่อยอยากจะตื่น
ก็เพราะตัวเองแหละนะ
เพราะพวกนี้ เลยทำให้ผมไม่มีแรงที่จะไปแข่งกับใครเค้า
 
พอผมได้แข่ง แค่จับคู่ต่อสู้ รู้ได้ทันทีเลยว่า ผมต้องแพ้แน่ๆ เพราะเรี่ยวแรงที่จะจับ ที่จะดึงเค้า ไม่มีเหลือแม้แต่นิดเดียว
ผมเล่นรุ่นน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นเป็นสองรุ่นคือ  จาก 66 เป็น81
แข่งแบบไม่มีอะไร ไม่เหลืออะไร ลงมา ไม่กล้ามองหน้าใคร ไม่กล้าสบตาใคร
และไม่กล้าที่จะสอนน้องๆคนไหนอีก
เพราะตัวเองยังทำไม่ได้ แล้วจะเอาอะไรไปสอนคนอื่น
 
วันนึงผมคงต้องลาจากวงการนี้จริงๆ จะว่าผมไม่ดีที่ไม่ตอบแทนคุณอาจารย์ผมก็ไม่ว่าหรอก
เพราะ มันต้องถึงวันนั้นจริงๆ
 
ณ เวลานี้
ผมก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดเลยว่า จะไม่แข่งขันอีกต่อไป จะสอนน้องๆเท่าที่มีความรู้มีความสามารถ
ให้ทั้งหมดที่มี ให้น้องๆทั้งหมด
และหวังว่าน้องๆที่ได้รับ คงจะมีความรู้ความสามารถในวิชานี้ต่อไป
 
 
 
ถ้าน้องๆได้อ่าน อยากให้น้องๆ ระลึกไว้ว่า
 
เล่นยูโดเพื่อ อ.ยงยุทธคงเมือง  และเพื่ออนาคตของตัวเอง
 
และสุด้าย ขอให้ทุกคนโชคดีครับ

ดีปีใหม่

ห่างหายไปนาน
สเป๊ดเหงาแย่
ก็คนหนีไปเล่น hi5 กันหมดเลย
นานๆมาอ่านที ยังมีคนเม้นท์ เหอะๆ แปลกนะเนียะ
 
ช่วงนี้งานการก็เยอะ เวลาก็น้อย ต้องแบ่งเวลาจนไม่เหลือเวลาส่วนตัวเท่าไหร่
แต่เอ๊ะ เวลาส่วนตัวก็อยู่กับแฟนนิ่ อิอิ ยังดีๆ ชอบๆ
 
นี่ก็จะปีใหม่แล้ว แต่ยังไม่เห็นมีอะไรดีขึ้น นอกจากแตงจะน่ารักขึ้นเรื่อยๆนะ
แต่ขี้น้อยใจ ไม่ไหวๆ อยากให้รู้ไว้ยังไงก็รักจ่ะ
 
น้องๆ GC Gang พี่ต้องขอโทษที่ วันที่แกนัดกันพี่ต้องไปอยุธยา เลยอดอยู่กับพวกแก เสียดายนะเนียะ แต่ต้องขอโทษ ให้อภัยสุดหล่อเหอะนะครับ ฮือๆๆๆ
 
แตงจ๋า พี่ไม่ได้อยู่เค้าดาวน์ด้วย แต่ว่าเราเค้าท์ดาวน์ทางทอสับได้นิ่นาจิงป่าว อย่าน้อยใจไปเลยนะครับ
 
ท้ายสุด
ปีใหม่นี้ก็ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะจ๊ะ
มีแต่ความเจริญ ยิ่งๆขึ้นไป
ใครทำงานขอให้เจริญในหน้าที่การงาน
ใครมีครอบครัวขอให้เป็นครอบครัวที่มีความสุข
ใครกำลังศึกษา ขอให้ได้เกรดที่เวิร์คๆเช่น A หรือ 4 อะไรประมาณนั้น
และใครต้องการอะไรนึกเอา
 
ปล. หวัดดีปีใหม่จ่ะ

ช่วงนี้....

หลังจากเดินเขาพระบาท ก็ผ่านมาหลายเดือนเลยเนาะที่ไม่ได้อัพชีวิตประจำวันของผม ที่ผ่านมา
ตลอดระยะเวลา เรื่องราวต่างๆมากมาย เหลือคนานับ จนจะไม่ได้ว่าเรื่องอะไรบ้าง แต่ส่วนใหญ่ชวนปวดหัวทั้งนั้น
และส่วนใหญ่ก็มีแค่สองสามเรื่องเอง
เรื่องประจำก็แฟนแหละ แฟนเก่าไม่เลิกลา กว่าจะจบได้ เกือบได้เลือดเลยนะเนียะ 555
แต่นายที่สุดเค้าก็เลือกเรา แต่ดีรึเปล่า ต้องดูกันต่อไป
เรื่องไม่ได้จบแค่นั้นหรอก มันต่ออีกยาว หลายเรื่อง จนบางทีท้อ แต่ความรักเว๊ย ยากที่จะแยก เนาะ พี่รักเรานะน้ำขิงน้อย อย่าหลอก อย่าโกหก อย่าแกล้งกันเหมือนก่อนนะ รักนะ
 
เรื่องแข่ง ก่อนแข่ง ลดน้ำหนักซะ 11 โล แทบบ้า ทะยอยลดเอา ระหว่างที่ลด ก็ดันเจ็บขา แบบว่าเจ็บมากๆ จนเดินไม่ไหว พอไปแข่งก็ยังไม่หายเจ็บ เห๊อ!!
ดีนะที่อาจารย์ดวงดีจับฉลากแบ่งสายให้เราได้เป็นตัวแทน ไม่งั้นคงอดไปแน่นอนเลย
ฉลากก็ดันไปเจอกับแฟนไอ้รุ่นน้องเราเอง แข่งไป เจ็บขาไป มีจังหวะนึง ขาพลิก เจ็บมากทนไม่ไหว แต่ระหว่างนั้นโดนหักแขน แต่ยังไม่ติดนะ เพราะเจ็บขามากเลยยอมตบเบาะ
เซฟตัวเองไว้ให้ดี ให้แผลหายทัน เพราะยังไงก็ได้เป็นตัวแทน เอาให้หายแล้วไปเจอกันที่แมทใหญ่ดีกว่า 555
 
อีกเรื่องก็งานนี่แหละ ทำบ้างไม่ทำบ้าง เพราะ อยู่ในช่วงตามหาหัวใจ แย่งชิงหัวใจเธอมา จนลืมงาน
เปิดเทอมมา ก็คงเอาเวลาไปตามหาหัวใจอยู่ เหอะๆๆๆ และในที่สุดโดนเลยครับ
โดนบ่นเรื่องหายตัวบ่อยๆ เป็นนักยูโด แต่หายตัวได้เหมือนนินจา กั่กๆๆๆๆ
และงานก็ตรึม เลย ซ่อมเครื่อง ทำนู่นทำนี่ โอ้ย จนเหนื่อยไปหมดเลยหวะ เหนื่อยทุกอย่างเลยเห๊อ!!
 
จนอยากจะพัก พักทุกอย่าง ไปอยู่ไกลๆ ให้หายให้ลืม เรื่องราวแย่ๆต่างๆ
แต่ช่างเหอะ เรายังมีงานมีอะไรหลายๆอย่าง ที่ต้องทำ และใครซักคนที่รัก สู้เว๊ย
 
 
ปล.
ไม่อยากให้สิ่งแย่ๆที่ผ่านไป ย้อนกลับมาอีก ขอร้องนะ อย่าเลย สงสารเหอะนะ
รักแตงนะ
น้องๆ คิดถึงเว๊ย ทุกผู้ตัวคนเลย 555555555555555

เขาพระบาท

โอ๊ะโอว ต้องขอโทษด้วยครับที่อัพบ้างไม่ได้อัพบ้าง ก็เวลาไม่ค่อยมีอ่ะนะและอีกอย่าง เนตก็เน่าๆ อัพๆ หายๆ ก็บันทึกเรื่องราวต่อเลยดีกว่า
เมื่อวันที่ 8 ผมก็ได้ไปเดินเขาพระบาทพลวงมา
ไปกันท้างหมด 9 คน  ผมดีจายมากมายอ่ะ เพราะจะได้ไปเดินเขากับน้องน้ำขิงเค้า
ลงทุนโทรไปขอพ่อ และแม่เค้าเลยนะเนียะจะบอกให้ สุดๆแร๊ว ทำได้ไงเนียะอิอิ
เวลานัดกันไม่ค่อยแน่นอนเลยกระวนกระวายเล็กน้อยอ่ะครับ แต่ก็สรุปกันได้ตรงเวลา 21.00 น
ผมก็โทรไปขอพ่อแม่น้องเค้าว่าจะไปรับเอง เพราะเค้ารอกันแล้ว
ตกใจเหมือนกันครับ พ่อของน้องเค้าอนุญาตให้ไปได้ซะงั้น ให้รับไปด้วยซิ
พ่อเค้าพูดแค่คำว่า "อื่มฮึ ๆ" แหะๆ แอบดีใจนะจะบอกให้
เราไปพักกันที่บ้านรุ่นน้องชื่อเก่ง แถวๆแสลง เพราะเป็นจุดนัดพบกันก่อนเดินทาง
น้องเค้าก็ดันปวดประจำเดือนซะอย่างนั้น ไม่รู้จะไหวไม๊เนียะ เหอะๆ
แล้วก็ออกเดินทางกัน แต่ไปซื้อของที่เวเว่นอีเลฟเว่น
 
--------------------------------------------------------------
 
ไปถึงก็เที่ยงคืน แล้วกินไรนิดหน่อยก่อนเดินขึ้นเขา เริ่มเดินจริงๆก็ เที่ยงคืนครึ่ง
ระหว่างเดินทาง เราก็คุยกัน หยอกล้อกันไป ดูเหมือนจะมีแรงเดินจนถึงยอดเขา
เดินไปก็ช่วยกันไป พยุงกันไป เหนือ่ยครับเหนื่อยมากมายอ่ะ แต่ความรู้สึกที่ได้รับมันดีมากเลย
น้องเค้าเก่งมากเลยอ่ะ ทั้งๆที่ปวดท้องอยู่ แต่ก็เดินกับผมไปจนถึงยอดเขาจนได้
ทุลักทุเลพอสมควร
อยากจะรู้จังนะว่า ความรู้สึกของน้องเค้าเป็นไงมั่งในระหว่างที่เดินเข้าไปด้วยกัน
ถ้าผมแบกน้องเค้าขึ้นไปได้ ผมแบกแล้วบอกตรงๆ 55555
แล้วก็ถึงยอดเขาตอน 03.30 น. โดยประมาณ แต่ทีนี้ผมไม่ได้พาน้องขึ้นนะ
ผมให้น้องเค้าจูงมือผมขึ้น แบบว่าจะได้รู้สึกว่าน้องเค้าทำได้ที่พาคนแก่ขึ้นถึงยอดเขา 555
แล้วก็นั่งรถลงเขามา เพื่อจะกลับบ้านกันละ
ผมก็ขี่มอไซค์ส่งน้องเค้าที่โรงเรียน เพราะน้องเค้าให้พ่อมารับ
ผมก็รอน้องกลับบ้านจนพ่อมารับกลับแหละนะ
กลับบ้านน้องก็หลับเป็นตายเลย บ่นปวดขาใหญ่ แต่ไม่เป้นไร ผมนวดให้แกไปละนิดนึง
 
 ------------------------------------------------------------
วันต่อมา ผมก็ไปนั่งเล่นที่คลองหลังบ้านน้องเค้า
ก็โทรบอกน้องแหละ จิงๆอยากให้น้องเค้ามานั่งด้วย
แต่ก็พีละครับที่ไม่มา เพราะกำลังนั่งคุยปรับทุกข์เรื่องของอ้อ มันอยู่กับไอ้อ้อนั่นแหละ
ก้อโทรบอกน้องเค้า แต่พ่อน้องเค้าดันแย่งโทรศัพท์ไปคุยอ่ะดิ่ เหอะๆ
ถามใหญ่ว่าอยู่ไหน เลยบอกไปตรงๆว่าอยู่ไหน กั่กๆ
ไม่นานนัก ก็มีมอไซค์ไร้ไฟหน้า ขี่มา มันเป็น GTO โอ้ว โอนิซึกะขี่มาป่ะวะเนียะ
พ่อเค้าขี่มาชวนไปนั่งที่บ้าน แต่ผมติดคุยกับอ้ออยู่อ่ะดิ่ บวกกับ ไม่กล้าด้วย เหอะๆ
แล้วน้องเค้าก็เดินตามพ่อมา ผมตกใจหมด แบบว่า ดีใจบวกเขิลหวะ
ก็เลยบอกว่าเด๋วไปคับๆ
แล้วเค้าก็ขี่มาอีกรอบ ทีนี้มีเบียร์มาขวดนึง เหอะๆ
ก็มาตามให้ไปนั่งให้ได้ เลยไปนั่งซะไม่ขัดละ
นั่งคุยกันหนุกหนาน พ่อน้อง น้องที่รัก  ผมอ้อ และก็ไอติม น้องของน้ำขิง
ซักพักแม่ก็กลับมาจากงานศพ แล้วก็มานั่งด้วย
คุยกันยาวเลย หนุกหนานดี จนเวลาล่วงเลยไป เกือบสี่ทุ่ม เลยต้องขอตัวกลับเพราะดึกมากละ
อ้อ!!! กินเบียร์กับพ่อน้องเค้าไปแก้วนึง แต่ริน สองที  เหอะๆ
กลับมาก็หลับไปพักนึง แล้วน้องเค้าก็โทรมา สิบสาย แต่ผมไม่ได้รับ ตื่นมาอีกทีก็สายที่ 11
พร้อมเมสเสจ ฝันดี ..........
 
-----------------------------------------------------------
ผมเองก็ไม่รุ้เป็นไร กลับมาเหงา นอนไม่หลับ คิดถึงน้องเค้ามากมาย เปรี่ยวด้วยแหละ
ก็เลยขี่ไปนั่งที่คลองบ้านน้องเค้าอีกที
นั่งตั้งแต่ ตีหนึ่ง ยันตีสอง ล่วงเลยไปตีสาม แล้วก็กลับ
ก็หวังว่าน้องเค้าคงจะมาหาซักแป๊บนึง แต่ก็ไม่มาซะที
ก็เลยกลับไปที่พักกะว่าจะนอน แต่ก็นอนม่ายหลับอ่ะ
ก็รอเวลาจน ตี 5 เวลาซ้อมพอดี ก็เลยไปรอวิ่งที่สวนสาธารณะ แล้วก็พยายามโทรหาน้องเค้า
แต่แบตน้องเค้าคงหมดเลยโทรไม่ติดซะที เห๊อ!! ไม่ค่อยมีแรงวิ่งเลย ว๊า.....เพราะไรน๊อ อิอิ!!
แล้วพอประมาณ แปดโมงน้องเค้าก็โทรมา ดีใจมากมาย เหอะๆ น้องโทรมาหาซะที ดีใจๆ
แล้วผมก็มาทำงานนี่แหละครับ
 
------------------------------------------------------------
 
ปล.
    - อยากรู้จิงๆนะว่าเธอรู้สึกยังไง น้องแตงที่รัก บอกด้วยนะ อิอิ!!
    - ขอให้น้องๆยูโดที่จะไปแข่งยูโดแมทช์เยาวชน ตั้งใจซ้อมและลดน้ำหนักกันให้ได้เร็ววันเด้อ
    - รักน้องทุกคนครับ ทั้ง GC.Gang ,  Buff Brain  ,  Judo Club และ น้องๆที่รู้จักกันทุกคนเลยนะครับ

ยาวเหยียด

สวัสดีครับผม
ไม่ได้มาอัพซะหลายวันเลย ช่วงนี้อัพก็มีแต่เรื่องของคนที่ผมรัก เรื่องอื่นไม่ค่อยมี ยังไงก็อย่าเบื่อผมกันเลยนะ อิอิ!!
 
หลังจากที่ได้ไปทำภาระกิจอะไรซักอย่าง อ่ะ บอกให้ก็ได้ ไปกินข้าวกับที่บ้านของน้องเค้าอ่ะนะ (พ่อแม่น้องเค้าชวน)
รู้สึกว่า ที่บ้านเค้าไว้ใจผมมากขึ้นกว่าที่ผมคิด
แต่มีเรื่องน่าปวดหัวครับ ก็แฟนเก่าน้องเค้าที่ชอบโทรมาหาบ่อยๆน่ะ โทรมาบอกว่า "เค้าขอหยุด ตื้อไม่ไหวแล้ว"
จิงๆแล้วความต้องการของน้องคือ ให้คบกันเป็นเพื่อนไป ไม่ได้อยากให้หนีจากไปแบบนี้
น้องเค้าเองก็เสียใจอ่ะนะ ก็คนคบกันมาตั้ง 4 ปี ความรุ้สึกดีๆมันก็มีเยอะ คุยกันเยอะ เรื่องราวมันก็เยอะ
ไม่อยากจะเสียคนที่เราเคยรู้สึกดี แต่ดันจะไปซะงั้น
น้องร้องไห้ใหญ่เลย ผมเองก็อยากที่จะไปหาเพื่อให้น้องเค้าได้มีใครซักคนระบายความรู้สึกที่แย่ๆออกมาให้มันดีขึ้น
ฟังน้องเล่าจากทางโทรศัพท์ ผมเองก็สะเทือนใจเล็กน้อย แต่ ก็ต้องยอมรับความเป็นจริง กับสิ่งที่เกิดขึ้น
น้องกัวผมโกรธ แต่ไม่เลยครับ ผมไม่โกรธน้องเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ก็เคยโกรธน้องเค้าหนักๆครั้งนึง ก็ที่ชอบเอาตัวเองเสี่ยงกับเรื่องบางเรื่องเพื่อให้มันจบๆไปซะที
แต่ช่างเหอะ มันผ่านไปละไม่มีอะไรแย่ๆเกิดขึ้น ก็ดีแล้วครับ
 
อยากไปหามากเลยนะแต่มันดึกและน้องเค้าเคยบอกว่าไม่ให้ไปเพราะมันไกล เปรี่ยว และมืด เค้าบอกว่าเค้าเป็นห่วงอ่ะนะ
ผมก็เลยไม่ไป
เราก็คุยกันไป พักสายไปบ้างเพราะน้องเค้าอยากอยู่คนเดียว ไม่อยากร้องไห้ให้ผมได้ยิน ไม่อยากทำให้ผมรู้สึกไม่ดี
แต่ผมก็บอกไปว่า ผมไม่ได้เป็นไร แต่กลับเข้าใจเค้ามากกว่า ว่าความรู้สึกเป็นยังไง
 
พอประมาณ ตี 4 กว่าๆ สายหลุดไป น้องไม่โทรกลับซะทีผมเลย ตัดสินใจ"เอาวะ !! โกรธก็โกรธเหอะ ขอไปแถวบ้านเหอะ อยากอยู่ใกล้ๆ ดีไม่ดี น้องออกมาได้จะได้ทำให้เค้ารู้สึกดีขึ้น"
พอไปถึงผมก็โทรไปหา เค้าตัดสายแล้วโทรกลับเพราะเค้าโทรฟรี
น้องถามว่าอยู่ที่ไหน ผมก็บอกไปตรงๆ แหละว่าอยู่ที่คลองหลังบ้านเค้า กลัวก็กลัวนะ กลัวว่าน้องเค้าจะโกรธ
แต่ผิดคาดครับ น้องกลับบอกว่า เค้าอยากออกมาหาผม อยากมาซบไหล่ อยากมา...........   โอ้ว !! ผมตกใจไปยกนึง
จิงๆก็รู้อยู่แล้วแหละว่าความรู้สึกในตอนนั้น เป็นใคร ใครก็ต้องการคนซักคนที่เรารักมาอยู่เคียงข้าง
ผมก็รอน้อง น้องก็พยายามโทรมาบอกว่า รอแป๊บนะ เด๋วไปหา เพราะพ่อตื่นแล้วจะไปงาน
รอไปครึ่ง ชม. น้องก็โทรมาบอกว่า รอแป๊บจะไปหาแล้ว
แล้วน้องเค้าก็เดินมา
ผมไม่รู้ว่าทำไมนะ ก็เดินไป อย่างแรกที่ทำคือ โผเข้าไปกอดน้อง เพราะคิดว่าเค้าคงรู้สึกดีที่มีใครซักคนแหละ
จิงๆถ้าเป็นไปได้ ตอนน้องร้องไห้ ผมอยากเอาอกผมนี่แหละ ซับน้ำตาเค้าไว้
แล้วก็กลับครับ กลับไปอาบน้ำเพื่อที่จะไปทำงานต่อ
แต่พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ มันก็ยังไม่ถึงเวลานัด มันอีกต้าง ชม.ครึ่ง
ผมเลยไปที่คลองนั้นอีกที  แต่ไปไม่นานก็ขี่ออกมา
ก็จ๊ะเอ๋แม่น้องเค้าพอดี เลยหวัดดีไป แล้วแม่เค้าก็เดินไปปลุกน้อง บอกว่า"มีหนุ่มๆขี่รถมาหาแต่เช้าเลยเนีย" แต่ผมขี่ออกไปแล้วอ่ะนะ
น้องก็เลยโทรหาผม
ผมอยู่บ้านข้างๆนั้นอีกที ก็คุยกัน น้องก็ให้ผมไปทำงาน ผมก็ไม่อยากไปเพระเหลือเวลาอีกตั้ง ชม.แน่ะ
ก็ขอคุยไปพักนึงแล้วก็ต้องไปทำงานอ่ะนะ
 
ระหว่างทำงานน้องก็โทรหาตลอดเลย ดีใจหวะ
คุยไปเรื่อย น้องขอกินเหล้า กินเบียร์ ผมก็อนุญาต แต่ประชดๆนะ
และแล้วน้องก็ไม่กินเพราะผมบ่นไปยกใหญ่ 55555
 
พอตอนบ่ายๆน้องเค้ามาโรงเรียน ผมเลยออกไปหาน้องเค้า
ยืมรถยนต์รุ่นน้องไป เพื่อไปหาน้องเค้าจะพาน้องเค้านั่งรถเล่นให้เค้ารู้สึกดีขึ้น
และก็ให้เค้าหัดขับรถอีก
นั่งกันไปเรื่อยเกือบชม (มีเซนเซอร์ด้วย) เราก็มาที่พระยืน เพื่อให้น้องได้หัดขับรถ
น้องขับได้ดีกว่าครั้งที่แล้วมากครับ
แล้วผมก็ส่งน้องเค้ากลับโรงเรียนไปอยู่กับเพื่อนส่วนผมก็ไปทำงานต่อ
ตกเย็นเราก็เจอกันอีกทีที่โรงเรียน
กะจะไปนั่งร้านกาแฟแต่ติดจัดสถานที่งานปัจฉิม ม.6 เลยนั่งเล่นที่โรงเรียน
แล้วแม่น้องก็มารับตอน 3 ทุ่ม
วันนี้ผมป๊อด ไม่กล้าเดินไปส่งน้องที่รถ ก็นึกว่าพ่อเค้ามารับอ่ะนะ บอกตรงๆ ยังกลัวๆ เกรงๆอยู่
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
แตงครับ พี่อยากจะบอกว่า พี่รักเรามากทุกสิ่งที่พี่ทำไป ทุกอย่างที่พี่ทำให้แตง เพราะพี่รักแตง
เชื่อใจพี่เถอะนะ พี่รักแตงจริงๆครับ
 
 
ปล.
ขอบคุณนะครับสำหรับสร้องที่ตัวเองคล้องให้พี่ พี่ชอบมากเลยครับสวยมากเลย จะรักษาให้ดีที่สุดเลยนะ
รักหวะ
 
第 1 张,共 20 张